Hoofdinhoud

Jeuk, scheidingsconlict aan de huid (10 Ra re en li):

Vrouw voelt zich afgewezen door haar man. Haar man wijst haar af op seksueel gebied. Geen seks, geen omarming, hij is impotent en daar valt verder niet over te praten.

Ze kreeg jeuk, dan hier, dan daar op het lichaam, met wat lichte rode zwellingen, nadat zij voor zichzelf besloten had de situatie maar te accepteren. Jeuk is een verschijnsel in de oplossingsfase van een conflict, waarbij men zich van een geliefd persoon gescheiden voelt.

Omgekeerd kan er ook jeuk ontstaan in de oplossingsfase van een scheidingsconflict, waarbij men juist niet wil dat men wordt aangeraakt. Men wil zich juist scheiden van een persoon waarmee men in meer of mindere mate gedwongen wordt lichamelijk contact te hebben. Hier volgt een voorbeeld van een vrouw die na 10 jaar huwelijk zich laat scheiden van haar man. Het besluit om bij hem weg te gaan was niet zo eenvoudig, omdat ze ook nog een paar vrij kleine kinderen had. Haar situatie werd echter steeds onmogelijker, zeker toen hij haar in het bijzijn van de twee jongste kinderen een paar keer lichamelijk mishandelde. Ze vertelde, zodra ze van de woningvereniging middels een urgentie verklaring een woning had toegewezen gekregen, begon de huid uitslag. De huiduitslag was op de rechter voet het meest (zie foto), want ze wilde niet met hem in bed liggen en dan de voeten samen onder de dekens bij elkaar. Deze vrouw was rechtshandig, de rechter lichaamshelft is dan de partner kant. Ze was dan altijd bang dat hij seks wilde en door vroegere incest ervaringen die op zeer jonge leeftijd met haar waren gepleegd en die tijdens het huwelijk ook nog niet zo duidelijk naar boven waren gekomen, had ze een afkeer van seks. Zodra ze de toezegging van de woningvereniging had dat ze een woning kreeg begon de huiduitslag. De rechter voet was er het ergst aan toe, maar haar hele lichaam (zie foto) was gezwollen en jeukte. Na ongeveer een maand was de huid weer vrijwel normaal. Ze vertelde dat ze zolang ze zich kon herinneren, nooit een echt zachte huid had, maar dat nadat de uitslag was verdwenen ze een zijde zachte huid kreeg. Doordat er door het weggaan van de echtgenoot ook een definitieve breuk kwam met haar eigen familie, in haar geval was de vroegere incest o.a. gepleegd door haar moeder, kreeg ze niet alleen jeuk aan de partner-kant, maar ook aan de moeder-kind kant, de linker lichaamshelft . Het was voor deze vrouw een totale verlossing. In de eerste maanden na haar scheiding was haar partner haar nog behoorlijk aan het stalken en elke keer als er weer iets was geweest, reageerde ze weer met een hernieuwde huiduitslag. Deze was dan welliswaar nooit zo heftig als de allereerste keer, maar het was duidelijk merkbaar. Doordat ze elders ging wonen, was de mogelijkheid dat ze hem zou ontmoeten zeer gering en herstelde de huid zich tenslotte definitief.

Huiduitslag aan de hals (zie foto)
Huiduitslag aan de hals (zie foto)

Een gescheiden moeder wordt gedwongen om te gaan werken als haar dochtertje bijna één jaar, omdat ze geen alimentatie krijgt. Ze kent de GNM, weet dat ze eigenlijk zelf voor haar kindje hoort te zorgen, maar wordt uit financiële noodzaak gedwongen te werken. Ze vertelde:”De allereerste keer dat ik haar naar de oppas-oma bracht, die ik met heel veel zorg had uitgezocht, had ik het gevoel: Doe ik hier wel goed aan, ik wil dit eigenlijk helemaal niet”. Haar dochtertje had haar hoofdje tegen haar moeders hals gelegd en toen werd ze overgedragen aan de oppas-oma. Dit voelde voor de moeder duidelijk als een scheidingsconflict aan de huid. Toen ze na enkele maanden merkte, dat het haar dochtertje goed ging bij de oppas-oma en dat ze er graag was en ze er met heel veel liefde werd omringd, was het conflict opgelost en kreeg ze huiduitslag op de plek in de hals, waar haar dochtertje haar hoofdje had gehad toen ze haar de eerste keer afgaf aan de oppas-oma.

Huiduitslag in de linker elleboogsplooi bij een rechtshandige moeder (moeder-kind kant).

Een voogdijrechtszaak om de kinderen aan de vader toe te wijzen, zorgde er bij een gescheiden moeder voor dat ze doodsbang was dat ze haar kinderen kwijt zou raken. In hetgeen er door haar ex-man bij de rechtbank over haar was ingediend, werd zij in een dusdanig kwaad daglicht gesteld, dat ze vreesde haar kinderen kwijt te raken. Een zedendelict binnen haar eigen familie, die zij in het verleden aan de kaak had gesteld, zorgde er voor dat haar familie aan de kant van de ex-man waren. Ze meende hele slechte kaarten te hebben en haar kinderen kwijt te raken. Toen uiteindelijk na ongeveer twee jaar de gerechtelijke uitspraak was dat de kinderen aan haar werden toegewezen, kreeg ze ongeveer een jaar uitslag in haar linker elleboogsplooi. Haar linker arm is haar moeder-kind arm, toen de angst dat ze haar kinderen niet meer zou kunnen vasthouden voorbij was, kwam de huiduitslag.

Uit bovenstaande voorbeelden wordt ons duidelijk, dat de huiduitslag altijd een genezingsteken is en dus optreedt als het conflict is opgelost.

Bij mensen die al van heel jong altijd kampen met huidproblemen, moet de oorzaak vaak worden gezocht in conflicten die al in de zwangerschap zijn ontstaan (hierover is een apart hoofdstuk). Soms kan men daar op volwassen leeftijd nog steeds last van hebben. Dan zijn het in de regel sporen (zie hiervoor……), die ervoor zorgen dat het conflict steeds opnieuw geactiveerd wordt.