Hoofdinhoud

Het ontogenetisch bepaalde systeem van de Zinvolle Biologische Speciaalprogramma's (SBS) van kanker en kankerequivalenten (kanker-SBS en kankerequivalent-SBS). Kankerequivalenten zijn SBSen zonder tumor en zonder ulcera (zweren), die echter een functieverandering (uitval) kennen.


Deze wet behelst het ontogenetisch bepaalde systeem van de Zinvolle Biologische Speciaalprogramma's. Het ontogenetische systeem is in de geneeskunde al zeer oud. Het komt vanuit de embryologie en heeft het lichaam ingedeeld in drie groepen van verschillende celtypen. Deze groepen zijn:

  • het binnenste kiemblad of endoderm;
  • het middelste kiemblad of mesoderm;
  • het buitenste kiemblad of ectoderm.

Tot zover niets nieuws. Echter door deze systematische indeling van relaties tussen hersenen en orgaan, bleek dat veranderingen aan organen (door kankergezwellen), gestuurd vanuit een bepaald gedeelte van de hersenen, een vergelijkbare ontwikkeling vertonen.
Kankergezwellen, die bijvoorbeeld vanuit de hersenstam en de kleine hersenen (=beide 'oude' hersenen) worden gestuurd, hebben het volgende verloop:

  • een celtoename in de conflictactieve fase (ca-fase), waarbij het gezwel groeit;
  • een celafbouw in de genezingsfase (pcl-fase) met behulp van schimmels en schimmel-bacteriën,

Orgaanveranderingen gestuurd vanuit de witte stof en de hersenschors van de grote hersenen geven een omgekeerd verloop:

  • een celafbouw in de conflictactieve fase (ca-fase), in de vorm van zweren, bot- en weefselafbouw;
  • een celtoename, vooral in het eerste gedeelte van de genezingsfase (pcl-fase), waarbij de in de ca-fase gevormde gaten weer worden gerepareerd of er vormt zich een cyste.

Deze kiembladen hebben ook weer hun eigen kenmerken.

Het binnenste kiemblad, het endoderm is het oudste uit onze ontwikkeling. Het is uit de tijd van het oerzeediertje, dat eigenlijk alleen maar was ingericht om te eten en zich voort te planten. Dit ligt vast in het oudste gedeelte van onze hersenen, de hersenstam (direct verbonden met het ruggenmerg). Van hieruit wordt onze hele spijsvertering gecontroleerd en is de biologische conflictinhoud het wel of niet verteren van voedsel, voor ons vaak getransformeerd in figuurlijke zin van iets wel of niet krijgen, vasthouden en kwijtraken. (b.v. Het ligt mij zwaar op de maag).
Hierbij heeft de rechter helft van de hersenstam (organisch gezien van de rechter mondholte tot de eerste helft van de dunne darm) de algemene inhoud van de voedingsbrok op te nemen en te verteren. De linker helft van de hersenstam (organisch gezien van de tweede helft van de dunne darm tot de endeldarm en de linker mondholte) de algemene inhoud om de voedingsresten kwijt te raken, uit te scheiden.

Onze kleine hersenen, het oude deel van het middelste kiemblad, het mesoderm, is ontstaan toen we uit het water zijn gekropen. We hadden toen een huid nodig (corium- of lederhuid) om ons tegen de invloeden van de lucht te beschermen. Ook moesten we in groepen gaan leven, om te kunnen overleven. Hier speelt de integriteit een belangrijke rol en daarmee de bescherming tegen invloeden van buitenaf (lederhuid, buikvlies, borstvlies, hartzakje).

Vanaf de kleine hersenen speelt de links- en rechtshandigheid, de lateraliteit een belangrijke rol. Voor een rechtshandige (te bepalen met de klaptest) slaan de conflicten, die in relatie met het kind of de eigen moeder staan in de linker lichaamshelft in. Dit noemen we de moeder-kind zijde. In de andere zijde, die de partner-zijde wordt genoemd, slaan in principe alle conflicten in, die niet moeder-kind gerelateerd zijn, de zogenaamde "partnerzijde".
Voor linkshandige is het precies omgekeerd. Bij hen is de rechter zijde de moeder-kind-zijde en de linker zijde de "partnerzijde".

Het nieuwe gedeelte van het middelste kiemblad bevindt zich in de witte stof van de grote hersenen. Van hieruit wordt het skelet, het spierstelsel, bloed-, vaten- en lymfestelsel gestuurd. Algemene conflictinhoud is hier, hoe we ons in onze omgeving zien, onze eigenwaarde.

Het buitenste kiemblad, het ectoderm, bevindt zich in de hersenschors en heeft als conflict-inhoud scheidingsconflicten en is bepalend voor ons sexueel gedrag, de mannelijke en vrouwelijke kwaliteiten. Alleen in dit gedeelte van de hersenen bevinden zich, naast de programma's die een celafname in de vorm van ulceratie maken, ook programma's die geen kanker vormen, de zogenaamde kanker-equivalenten. Er is hierbij alleen sprake van een functieverandering of functieuitval van het betreffende orgaan.
Hier speelt naast de handigheid ook de hormoontoestand (mannelijk/vrouwelijk) een rol, dus indirect het geslacht. Deze kan onder andere worden beïnvloed door pilgebruik, overgang, operaties of necrose aan de testikels of eierstokken.

Ontogenetisch systeem

In deze afbeelding zien we de indeling in de oude hersenen bestaande uit hersenstam en kleine hersenen en de grote hersenen, bestaande uit witte stof en hersenschors of cortex.