Germanische Neue Medizin

Onder een biologisch conflict verstaat men in de GNM een zeer dramatisch ervaren schok. Met het begrip conflict wordt hier niet de typische dagelijkse zorgen (stress) bedoeld.
Anders uitgedrukt: Het gaat in de GNM niet om psychologische, maar om biologische conflicten (zie DHS). Dit conflict dient aan strikte voorwaarden te voldoen om als biologisch conflict te kunnen inslaan.

In principe wel. Het betrekt zich echter niet zo zeer op het objectieve gebeuren, maar veel meer op hoe het subjectief wordt ervaren.
Dat wil zeggen, dat een situatie bij twee personen volledig verschillende ziekten kunnen veroorzaken, als deze situatie door beide personen verschillend wordt ervaren.
Voorbeeld:
Drie personen (A, B en C) worden ontslagen:

• Persoon A heeft een familie, juist een huis gekocht en een hypotheek te betalen. Hij heeft grote financiële zorgen en lijdt een verhongeringsconflict (met leverkanker tot gevolg) omdat hij bang is, dat hij zijn familie niet meer kan voeden.
• Persoon B gaat bijna met pensioen. Hij lijdt een sterk eigenwaarde-conflict (met osteolyse/osteoporose), omdat hij zich zonder werk minderwaardig voelt.
• Persoon C wilde toch al ander werk zoeken. Hij lijdt geen conflict.

Denkt u aan situaties, waarbij uw gevoelens zich direct lichamelijk tonen. Bijvoorbeeld: huilen, blozen, zweten, verhoogde hartslag, verhoogde bloeddruk, enz...
Hierbij ziet u, dat gevoelens zeer sterke lichamelijke uitwerking kunnen hebben, die door de wil amper controleerbaar zijn. Daarom is het absoluut geen eigenaardige voorstelling, dat conflictschokken in staat zijn, zware ziekten te veroorzaken.

Vroeger dacht men bij een lichamelijke verandering direct aan een defect. Door de inzichten van de GNM over de oorzaken en verlopen van de zogenaamde ziekten, stelde men vast dat deze zuiver biologisch gezien wel zeker een zin hebben.
Voorbeeld:
Een sterke celtoename van het darmklierweefsel (wordt momenteel darmkanker genoemd) is oorspronkelijk een speciaalprogramma van het lichaam, om een in de darm vastzittende voedingsbrok uiteindelijk toch nog te kunnen verteren. Zonder dit speciaalprogramma zouden we aan darmverstopping sterven.
Wij beschaafde mensen neigen echter een bijzonder zware "onverteerbare erger" zo te ervaren, dat dit speciaalprogramma wordt geactiveerd.

De GNM is al zeer vaak door artsen en professoren op juistheid gecontroleerd. Zie daarvoor 'Verificaties' in het hoofdmenu.

Door de officiële verificatie aan de  de universiteit van Trnava in Slowakije op 11 september 1998 zijn de biologische natuurwetten zoals ze zijn vastgelegd in de GNM laatste stand medische wetenschap. Elke arts heeft daardoor de wettelijke plicht zijn patiënten over deze 'behandelingsmethode' te informeren.

Na deze officiële verificatie aan de universiteit van Trnava is de universiteit door haar 'collega's' in het westen zo onder druk gezet, dat behalve Prof. J. Miklosko iedereen zich terug heeft getrokken.

De verificatie heeft echter plaatsgevonden en kan niet meer ongedaan worden gemaakt, ook niet als men probeert de officiële documenten te laten verdwijnen. Dr. Hamer heeft de orgineel ondertekende documenten in zijn bezit en het interview met Prof. J. Miklosko bevestigt eenduidig dat ze heeft plaatsgevonden en dat de biologische natuurwetten voor juist zijn bevonden.

Vast staat, dat virussen en bacteriën bij vele ziekten aanwezig zijn. Of ze daadwerkelijk de ziekte veroorzaken, of zich pas door de ziekte vermeerderen, kon tot op heden niet voldoende worden bewezen.
Op basis van de ontdekking van de tweefasigheid van alle ziekten kon Dr. Hamer waarnemen, dat de microben altijd pas na de conflictoplossing in de tweede fase actief werden.
Daaruit volgt, dat microben het gevolg (en niet de oorzaak) van de ziekte zijn.
Onafhankelijk van de GNM kwamen al vele biologen tot dezelfde conclusies, namelijk dat het idee van de overbrenging van ziekten door microben in de huidige vorm niet te handhaven is. Het bijkomende probleem van de virussen is dat er vanuit de academische geneeskunde geen wetenschappelijke bewijzen voor het bestaan van virussen zijn. Er is nog nooit een virus geïsoleerd.

"Goedaardig" noemt men een tumor, die op het tijdstip van het onderzoek geen of een geringe groei vertoont. "Kwaadaardig" noemt men een tumor, die op het tijdstip van het onderzoek een sterke groei vertoont.
Elke groei in het lichaam ontstaat altijd door celdeling. Voor elke deling vergroot zich de cel. Des te sneller het weefsel groeit, des te meer vergrote cellen er te vinden zijn. Men stelt het groeipercentage vast door van een weefselmonster (biopsie) de bijzonder grote cellen onder de microscoop te tellen. Hoe meer vergrote cellen, des te "boosaardiger" is de tumor. De grens tussen "goedaardig" en "kwaadaardig" is daarbij relatief willekeurig vastgesteld.
Men kan zich direct de vraag stellen, of de "goedaardige" tumor, die toch ooit gegroeid moet zijn, niet als "kwaadaardig" zou zijn ingedeeld, als het onderzoek op een vroeger tijdstip zou hebben plaatsgevonden.
Uit de visie van de GNM is het inderdaad enkel een vraag van het tijdstip, of de tumor door onze huidige geneeskunde als kwaadaardig of goedaardig wordt vastgesteld. In de GNM bestaat ze niet!

Tot nu dacht men, dat uitzaaiingen zouden ontstaan doordat zich kankercellen van de oorspronkelijke kanker vrijmaken, zich over de bloed- of lymfebanen verspreiden en zich op andere plaatsen vastzetten.
Hierbij betreft het uiteindelijk een niet bewezen vermoeden (hypothese).
Omdat men de ware oorzaak tot nu toe niet kende, was dat natuurlijk een voor de hand liggende verklaring.
Verklaart men dit met de wetenschap van de GNM, namelijk dat psychische conflictschokken concrete lichamelijke veranderingen zoals kanker tot gevolg kunnen hebben, dan wordt direct duidelijk, waarom het bij de "metastasen" gaat: om volledig nieuwe kankers, die door verdere conflictschokken zijn ontstaan.
Stelt U zich eens voor, dat U de diagnose kanker krijgt! Het is denkbaar, dat u door deze diagnoseschok en de hierop volgende dramatische veranderingen in uw levensomstandigheden (ziekenhuis, operaties, werkeloosheid, angsten en zorgen) verdere conflictschokken lijdt: B.v.

• Doodsangstconflict (longkanker), veroorzaakt door de diagnose;
• Verhongeringsconflict (leverkanker), veroorzaakt door financiële zorgen;
• Botkanker veroorzaakt door sterke inbreuk op uw eigenwaarde;
• enz...

De huidige geneeskunde is niet vertrouwd met de tweefasigheid van alle ziekten.
Daarom gelooft men aan een oncontroleerbare, "kwaadaardige" celgroei, die zonder externe ingreep niet tot stilstand zal komen. Men probeert daarom deze "kwaadaardige" celgroei zo vroeg mogelijk te vinden (preventieve onderzoeken) en zo radicaal mogelijk te vernietigen (operatie, chemotherapie, bestraling). Daarbij neemt ze de zware beschadiging van het lichaam - vooral van de hersenen - op de koop toe.

Omdat men gelooft dat kanker een oncontroleerbare, "kwaadaardige" celgroei zou zijn, probeert men deze cellen zo doelgericht mogelijk te vernietigen.
Hiervoor gebruikt men sterke chemische giffen, die cellen bij de celdeling doden. Hierbij neemt men op de koop toe, dat het hele lichaam wordt vergiftigd. Men hoopt de kanker sneller met het gif te kunnen doden dan de patiënt.
De gebruikte chemische giffen zijn gebaseerd op het in de eerste wereldoorlog gebruikte chemische "mosterdgas".

Dit heeft verschillende redenen.
Eén daarvan is, dat een arts een behandelplicht heeft. Hij is wettelijk verplicht te (be)handelen, als er een anomaliteit bij een patiënt wordt vastgesteld.
Een arts kan beschuldigd worden van nalatigheid als hij niet behandelt. Zolang hij behandelt is hij niet nalatig.
Hier gaat het dus niet meer om het eindresultaat, of de patiënt overleeft dan wel geneest of niet, maar om de vrijwaring van mogelijke aanklachten tegen de arts.
Bij de GNM wordt het natuurlijke verloop van de "ziekte" gestuurd en gecontroleerd, wetende dat het organisme door deze sturing in staat is zichzelf te herstellen. Dit wordt medisch als nalatigheid beschouwd. Daaraan wil bijna geen arts zich blootstellen.

Er zijn vele artsen en therapeuten die beweren de biologische natuurwetten in hun behandelingsmethode toe te passen.
Omdat er geen officiële erkenning van de GNM is, zijn er ook geen officiële opleidingen. Hierdoor is er nauwelijks een controle op de kwaliteit mogelijk. Mede hierdoor is het voor ons niet mogelijk een aanbeveling voor een therapeut/arts te doen.
Naar wie u ook gaat: als u de biologische natuurwetten heeft begrepen, dan kunt u zelf 'controleren' of de arts/therapeut bekwaam is.